غزل شمارهٔ ۱۲۸۶
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به تفسیر زندگی و وجود پرداخته و از مفاهیمی چون ظهور و برآمدن، تلاش و خواسته‌های انسانی سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از نمادهای مختلف، به بررسی احساسات و آرزوها می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که عرق محبت و تلاش در زندگی یک ضرورت است و اگرچه انسان‌ها با حسرت به جلوه‌ها و جلوه‌گری‌ها می‌نگرند، باید از خود برخیزند و در پی خواسته‌هایشان باشند. همچنین، به مراحل و ثمرات اعمال اشاره دارد و تأکید می‌کند که نتیجه کارها در آینده مشخص می‌شود. در نهایت، شاعر به ناپایداری زندگی و لزوم توجه به لحظه‌های گذرا اشاره کرده و از زیبایی‌های آن یاد می‌کند.
ز تخمت چه نشو و نما می‌دمدکه چون آبله زیرپا می‌دمد
هوش مصنوعی: از ریشهات چه برآمده که مانند آبله زیر پا رشد می‌کند.
عرق در دم حاجت از روی مرداگر شرم دارد چرا می‌دمد
هوش مصنوعی: اگر مردی در لحظه نیازش از روی عرق و خجالت احساس شرم کند، پس چرا نفسش به راحتی می‌دمد؟
به حسرت نگاهی که این جلوه‌هاز مژگان رو بر قفا می‌دمد
هوش مصنوعی: نگاه دلفریبی که از چشمان او به پشت سر میتابد، حسرتی در دل میآفریند.
وجود از عدم آنقدر دور نیستنگاه اندکی نارسا می‌دمد
هوش مصنوعی: وجود و عدم از هم فاصله زیادی ندارند، فقط به یک نگاه دقیقتر نیاز است تا این نزدیکی را ببینیم.
نصیب سحر قحط شبنم مبادنفس بی‌عرق بی‌حیا می‌دمد
هوش مصنوعی: نمیخواهم شبی بدون رطوبت و تازگی باشد، نفس بی‌حیا و بینظم نمیتواند به وجود آید.
فسونی که تا حشر خواب آوردبه‌گوشم نی بوریا می‌دمد
هوش مصنوعی: هر چیزی که تا روز قیامت به گوشم برسد و خوابم را ببرد، مثل بوی کاه و بوریا به مشامم میرسد.
به ترک طلب ربشه دارد قبولبروگر بکاری بسیا می‌دمد
هوش مصنوعی: اگر کسی به دنبال چیزی باشد و تلاش کند، در نهایت آن چیز به او خواهد رسید و به مراتب بیشتر از آنچه که انتظار دارد به دست میآورد.
ز خود باید ای ناله برخاستنکزین نیستان یک عصا می‌دمد
هوش مصنوعی: باید از درون خود فریاد برآوریم، زیرا از این دنیای پر از ناله، تنها یک نی میتواند نوای دلانگیزی را به گوش برساند.
معمای اسم فناییم و بسهمین نفس مطلق ز ما می‌دمد
هوش مصنوعی: اسمی که از ما باقی مانده فقط نشانهای از فنای ماست و تنها نفس مطلق است که از وجود ما به دنیا میرسد.
به رنگ چنار از بهار امیدبس است اینکه دست دعا می‌دمد
هوش مصنوعی: بهار امید را به رنگ چنار میتوان دید و این خود کافی است که انسان با دعا کردن، امیدش را زنده نگهدارد.
ز بی‌اتفاقی چو مینا و جامسر و گردن از هم جدا می‌دمد
هوش مصنوعی: در بیتفاوتی، مانند مینا و جام، سر و گردن از هم جدا می‌شود و جدایی و فاصله به وجود میآید.
به عقبا است موقوف مزد عملکجا کاشتند از کجا می‌دمد
هوش مصنوعی: پاداش اعمال انسان به آینده بستگی دارد؛ آنچه که کاشته شده، از همان جا خواهد جوانه زد و میوه خواهد داد.
دو روزی بچینید گلهای نازز باغی که ما و شما می‌دمد
هوش مصنوعی: دو روزی از گلهای زیبا و ناز بچینید که در باغ ما و شما میرویند و شکوفه میزنند.
سرت بیدل از وهم و ظن عالمی‌ستازین بام چندین هوا می‌دمد
هوش مصنوعی: سرت پر از خیال و تردید است و دنیایی از افکار مختلف در اینجا به وجود آمده و در این فضا، انواع احساسات و اندیشهها به گردش درآمدهاند.