غزل شمارهٔ ۲۰۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و حسرت شاعر نسبت به آن می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند انگشتر سلیمان و زخم دندان گل، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او به سختی‌های زندگی و غفلت از زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و در عین حال از ناتوانی در درک عشق و زندگی شکایت می‌کند. در نهایت، شاعر به حالتی از جنون و آوارگی در جستجوی عشق می‌رسد و حسرت و ناامیدی را در کلماتش منعکس می‌کند. این شعر نمادی از تلاش برای یافتن معنا در زندگی و عشق است.
به عشقت گر همه یک داغ سامان بود در دستمهمان انگشتر ملک سلیمان بود در دستم
هوش مصنوعی: اگر عشق تو موجب میشد که بر قلبم داغی از محبت بگذارند، آن داغ مانند انگشتری بود که مربوط به ملک سلیمان است و در دستم قرار داشت.
درین‌گلشن نه گل دیدم نه رمز غنچه فهمیدمز دل تا عقده وا شد چشم حیران بود در دستم
هوش مصنوعی: در این باغ نه گلی دیدم و نه توانستم راز غنچه را درک کنم. وقتی درد دلم برطرف شد، چشمانم به حیرت افتاد و در دستم چیزی بود.
ز غفلت ره نبردم در نزاکت‌خانهٔ هستیز نبضم رشته‌واری زلف جانان بود در دستم
هوش مصنوعی: به خاطر بیخبری، نتوانستم به طور صحیح به زوایای زندگی و وجود بپردازم. اما احساسی عمیق از ارتباط با معشوقم داشتم که مانند رشتهای در دستان من بود.
به هر بی‌دستگاهی گر به قسمت می‌شدم قانعکف خود دامن صحرای امکان بود در دستم
هوش مصنوعی: اگر هر چیزی که به من میرسید را میپذیرفتم و به آن راضی می‌شدم، در دستانم دنیایی از امکانات قرار میگرفت.
ندامت داشت یکسر رونق گلزار پیداییچوگل آثار شبنم زخم دندان بود در دستم
هوش مصنوعی: نگرانی و پشیمانی در دل من مانند زیبایی باغی شناخته شده است، چون آثار شبنم بر روی گلها نشان از زخمهایی دارد که بر دستم نقش بستهاند.
به بالیدن نهال محنتم فرصت نمی‌خواهدز پا تا می‌کشیدم خار پیکان بود در دستم
هوش مصنوعی: هرچند زمان برای رشد و ترقی من لازم نیست، اما من همیشه چالشها و سختیها را در دست دارم.
پی تحصیل روزی بسکه دیدم سختی دورانبه چشمم آسیا گردید اگر نان بود در دستم
هوش مصنوعی: به دنبال کسب روزی و معاش، زمانی که سختی‌های زندگی را دیدم، احساس کردم تمام مشکلات برایم آسان شده، انگار اگر نان در دستم بود، همه چیز راحتتر به نظر میرسید.
جنون آوارهٔ دیر و حرم عمری‌ست می‌گردممکاتیب نفس پر هرزه عنوان بود در دستم
هوش مصنوعی: مدتهاست که در پی عبادتگاهها و مکانهای مقدس سرگردانم و نامههایی که به روح و نفس من مربوط است، با عنوانی بیفایده در دست دارم.
کفی صیقل نزد سودن دین هنگامهٔ عبرتبه حسرت مردم و آیینه پنهان بود در دستم
هوش مصنوعی: دست من آینهای بود که در آن، عبرتها و حسرتهای مردم دیده میشد و سادگی و زنگار دل، آن را در خود پنهان کرده بود.
درین مدت‌که سعی نارسایم بال زد بیدلهمین لغزیدن پایی چو مژگان بود در دستم
هوش مصنوعی: در این مدت که تلاش من کافی نبوده است، بیدل همچنان در حال پرواز است و این لغزیدن پاهایم مثل مژگانم در دستانم میباشد.