غزل شمارهٔ ۲۳۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأمل درباره‌ی روابط و احساسات انسانی می‌پردازد. او به حالت نشستن دو نفر اشاره می‌کند که هرچند نزدیک به هم هستند، اما در واقع جدا افتاده‌اند. شاعر به انتظار فنا و محدودیت‌های انسانی اشاره می‌کند و به تلاش بیهوده در زندگی و غم درماندگان نیز می‌پردازد. همچنین او به بی‌قدردانی از راحتی و خواب غفلت اشاره می‌کند و تأکید دارد که همواره در جستجوی آرامش و دعا هستند. خطرات و دشواری‌های زندگی را یادآور شده و در نهایت به گسستگی بین انسان‌ها و امید به ارتباط واقعی اشاره می‌کند.
چون سبحه یک دو روز که با هم نشسته‌ایماز یکدگر گسسته فراهم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: در این مدت کوتاه که در کنار هم بودیم، احساس میکنیم که در عین نزدیکی و دوستانه بودن، هر کدام از ما به سمت دنیای خود حرکت کردهایم و از یکدیگر فاصله گرفتهایم.
باز است چشم ما به رخ انجمن چو شمعاما در انتظار فنا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: چشم ما به زیباییهای جمع دوخته شده است، مثل شمعی که روشنایی میدهد، اما همچنان در انتظار پایان و نابودی خود هستیم.
هر چند طور عجز به غیر از صواب نیستزحمت‌کشی خیال خطا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه ناتوانی جز راستگویی چیزی نیست، ما هم در زحمت و تلاش، به اشتباه فکر میکنیم که درستی را درک کردهایم.
دود سپند مجلس تصویر حیرت استهر چند گل کنیم صدا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: دود اسپند در مجلس نمایانگر حیرت و شگفتی است، هرچند که ما گلی بر لب داریم و سکوت کردهایم.
غافل نه‌ایم از غم درماندگان خاکچندی چو آبله ته پا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: ما از غم و اندوه افرادی که در سختیها و مشکلات به سر میبرند، غافل نیستیم و مدتی است که به آرامی در کنار آنها نشسته‌ایم، مانند زخم پای تازه که هنوز التیام نیافته است.
نا قدردان راحت عریان تنی مباشگاهی برون بند قبا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: آدم ناقدردان نباید به راحتی و آرامش زندگی خود بیتوجه باشد. گاهی اوقات باید از قید و بندها آزاد شد و از زندگی لذت برد.
خواب غرور مخمل و دیبا ز ما مخواهبر فرش بوریای گدا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: از خواب و خوابوخیالهای پر زرق و برق و ظریف خود دست بردار و توقع نداشته باش که در محیطی ساده و بیادعا، مانند فرش گدا، حاضر شویم. ما در وضعیتی قرار داریم که با شرایط عادی و کمفروغ زندگی به نوعی سازگار شدهایم.
دارد دماغ تخت سلیمان غبار مابی پا و سر به روی هوا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: ما بدون پا و سر، در فضایی بیوزن نشسته‌ایم و غبار بر تخت سلیمان نشسته است.
دود چراغ محفل امکان بهانه‌جوستدر راه باد ما و شما هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: دود چراغ نشاندهنده این است که در دنیای امکان، همیشه بهانههایی برای دلمشغولی وجود دارد، در حالی که ما و شما نیز در این فضا حضور داریم و به تماشای این وضعیت نشسته‌ایم.
آسایشی به ترک مطالب نمی‌رسددر سایه‌های دست دعا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: آرامشی به دست نمیآید مگر با اوردن خواستهها. ما در حال دعا هستیم و در انتظار برآورده شدن آنها نشسته‌ایم.
گر التفات نقش قدم شیوهٔ حیاستبر خاک آستان تو ما هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: اگر توجه کن که رد پای تو نشانهٔ حیات است بر خاک درگاه تو، ما نیز همینجا نشسته‌ایم.
بیدل به رنگ توأم بادام ما و توهر چند یک دلیم جدا هم نشسته‌ایم
هوش مصنوعی: ما هر دو به رنگ بادام هستیم و با این که یک دل داریم، جدا از هم نشسته‌ایم.