غزل شمارهٔ ۲۶۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی نگرانیها و تردیدهای انسانی میپردازد. او از کسی میپرسد که چرا به وحشت و ناامیدی گرایش دارد و خود را در عذاب قرار داده است. او به بیثمر بودن زندگی و عدم زیبایی در آن اشاره میکند و از شخص میخواهد که از این حالت بیرون بیاید و به خود و جامعهاش توجه کند. در پایان شاعر به بیفایده بودن سحر و جستجوی راه حلهای ظاهری میپردازد و به فرد یادآوری میکند که در واقع باید از درون خود به دنبال حقیقت باشد، نه از بیرون. شعر به نوعی تأمل در وجود و بیمعناییهای زندگی است و دعوت به خودشناسی و تغییر نگرش به دنیا.
به وحشت نگاهی چه خو کردهایکه خود را به پیش خود او کردهای
هوش مصنوعی: چطور به ترس نگاه کردی که خودت را از او دور ساختهای؟
چو صبح از نفس پر گریبان مدرکه ناموس چاک رفو کردهای
هوش مصنوعی: زمانی که صبح فرا میرسد، از شلوغی و سر و صدا دوری کن و به یاد داشته باش که لطافتها و زیباییها را در زندگی حفظ کنی.
یمین و یسار و پس و پیش چیستتو یکسوبی و چارسو کردهای
هوش مصنوعی: راست و چپ و جلو و عقب به چه معناست؟ تو در تمام جهات به یک سمت گراییدهای.
نه باغیست اینجا نه گل نه بهارخیالی در آیینه بو کردهای
هوش مصنوعی: در اینجا نه باغی وجود دارد، نه گلی و نه بهاری. همه چیز صرفاً یک خیال است که در آینه به چشم میخورد.
کجا نشئه،کو باده، ای بیخبرچو مستان عبث های و هو کردهای
هوش مصنوعی: کجا حال خوش و بادهای وجود دارد؟ ای بیخبر، چرا همچون مستان بیهوده سر و صدا میکنی؟
عدم از تو مرهون صد قدرت استبدی هم که کردی نکو کردهای
هوش مصنوعی: عدم به خاطر قدرتهای تو به وجود آمده و حتی بدیهایی هم که کردی، به نوعی خوب بوده است.
اگر صد سحر از فلک بگذریهمان در نفس جستجو کردهای
هوش مصنوعی: اگر صد جادوی آسمانی را پشت سر بگذاری، در واقع همچنان در جستجوی نفس خود هستی.
ننالیدهای جز به کنج دلتاگر نیستان در گلو کرده ای
هوش مصنوعی: تنها در گوشه قلبت نالیدهای، اگر در گلو سیاهچالهای را احساس کردهای.
به انداز نخلت کسی پی نبردکه پر میزنی یا نمو کردهای
هوش مصنوعی: هیچکس به خوبی رشد و شکوفایی تو پی نخواهد برد، مگر به اندازهی قامت نخل تو.
ز هستی ندیدی به غیر از عدممگر سر به جیبت فرو کردهای
هوش مصنوعی: به جز نبودن و عدم، چیزی از وجود را تجربه نکردهای، مگر اینکه خود را در درونت پنهان کردهای.
نفس وار مقصود سعی تو چیستکه عمریست بر دل غلو کردهای
هوش مصنوعی: هدف تو از تلاش و کوشش بیوقفهات چیست که سالهاست دل را به آرزوهای بزرگ مشغول کردهای؟
سخنهای تحقیق پر نازک استمیان گفته و فهم مو کردهای
هوش مصنوعی: سخنانی که از دقت و ظرافت برخوردارند، به راحتی قابل درک نیستند و بین آنچه گفته میشود و آنچه فهمیده میشود، فاصلهای وجود دارد.
بشو دست و زین خاکدان پاک شوتیمم بهل گر وضو کردهای
هوش مصنوعی: به خودت برس و از این دنیای مادی و زودگذر دوری کن، اگر هم که وضو گرفتهای، با تیمم میتوانی خود را پاک سازی کنی.
جهانی نظر بر رخت دوختهستتو ای گل به سوی که رو کردهای
هوش مصنوعی: جهان به زیبایی تو خیره شده است، ای گل، اما تو به کدام سو میروی؟
چوبیدل چه میخواهی از هست ونیستکه هیچی و هیچ آرزوکردهای
هوش مصنوعی: چوبیدل، تو چه انتظاری از وجود و عدم داری که هیچ چیز و هیچ آرزویی را در دل نداری؟