شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارد که انسان‌ها معمولاً از عیوب و نقص‌های خود بی‌خبرند و در عوض، عیوب دیگران را می‌بینند و مورد قضاوت قرار می‌دهند. همچنین، اشاره به این دارد که فردی که خود در مشکلی گرفتار است، چرا باید مسبب درد و رنج دیگران شود. به عبارت دیگر، این اشعار به انتقاد از خودخواهی و عدم آگاهی انسان‌ها نسبت به وضعیت خود و دیگران پرداخته است.
مردکز عیب خویش بیخبرستهنر دیگران شمارد عیب
هوش مصنوعی: انسان‌ها معمولاً از نقص‌های خود بی‌خبرند و به جای آنکه به عیوب خود توجه کنند، رفتار و ویژگیهای دیگران را به عنوان نقیصه در نظر میگیرند.
جام بیچارگان چرا شکندآنکه مینای می نهد در جیب
هوش مصنوعی: چرا باید جام فقرا بشکند، وقتی که کسی که در جیبش شراب دارد، به آن اهمیت نمیدهد؟