شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به ما هشدار می‌دهد که از زندگی و لذت‌های دنیایی امیدی نداشته باشیم، چون این لذت‌ها زودگذر و فریبنده‌اند. او اشاره دارد که دنیا مانند یک بوقلمون است که همیشه در حال تغییر و رنگ‌آمیزی است، اما این تغییرات نمی‌توانند ما را از واقعیت‌های ناپسند و ننگین دور کنند. بنابراین، باید آگاه باشیم از این جلوه‌های فریبنده که ممکن است ما را به دام بیندازد.
امید عیش مدار از جهان بوقلمونکه هر دمش چو مخنث طبیعتان رنگیست
هوش مصنوعی: به دنبال لذت و خوشی از دنیا نباش، زیرا هر لحظهاش مانند رنگهای متنوع یک موجود ناپایدار است.
ولی تو سخت ازین غافلی که از هر رنگبسان مرد مخنث به دامنت ننگیست
هوش مصنوعی: اما تو خیلی بیخبر هستی که از هر رنگ و شکل، همانند مردی که رفتار ضعیف و زنانه دارد، به دامن تو عیب و ننگی چسبیده است.