تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۵۴

کنون که دامن مقصود اوفتاد به چنگبه کام غیر ز کف دادنش محال بود
ز فرط شوق حضورش‌ هنوز حیرانمکه بر که می‌نگرم خواب یا خیال بود