شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: این شعر از یک عارف صحبت میکند که به خاطر عشق و انغماس در محبوبش، از ذکر و یاد خداوند غافل شده است. لذا، نباید به او خُرده گرفت که در خاموشی و سکوت به سر میبرد، زیرا او تمام وجودش را در عشق خدا غرق کرده و حتی یاد خدا را از یاد برده است.
اگر خاموش بینی عارفی رامزن طعنش که هست آسوده از ذکر
هوش مصنوعی: اگر عارفی را ببینی که ساکت و خاموش است، او را نکوب که او به خاطر آرامش خود از ذکر و یاد خدا راضی است و نیازی به نمایش آن ندارد.
چنان از پای تا سر غرق یارستکه هم ذکرش فراموشست و هم فکر
هوش مصنوعی: آنقدر غرق عشق محبوبش شده است که نه به یاد او میافتد و نه به فکرش.