شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به تضاد بین درویش قناعت‌گر و سلطان توانگر اشاره دارد. بیان می‌کند که آنها نمی‌توانند به هم نزدیک شوند و ارتباطی برقرار کنند. همچنین، به افرادی که به خاطر طمع و خودخواهی خود، از دیگران دور می‌شوند، انتقاد می‌کند. در نهایت، این موضوع را با تشبیهی به کرم ابریشم بیان می‌کند که خود را به دام می‌اندازد و به نوعی، با رفتار خود، به دشمنی برای خود تبدیل می‌شود.
درویش قناعت‌گر و سلطان توانگرپیوند نیابند به صدکاسه سریشم
هوش مصنوعی: درویشی که قناعت را بر میگزیند و سلطانی که دارای داراییهای بسیار است، هرگز نمی‌توانند به یک توافق مشترک یا ارتباط خوبی با هم برسند؛ مگر اینکه مواردی مانند صد کاسه با چسب آنها را به هم وصل کند.
هرکس که تند تار طمع پیش و پس خویشخود دشمن خویش آید چون کرم بریشم
هوش مصنوعی: هر کسی که به طمع دنیوی خود، به سرعت به دنبال منافع و خواستههایش برود، در حقیقت دشمن خود را میسازد؛ مانند کرم ابریشم که برای خود تار میتند و در نهایت در آن گرفتار می‌شود.