تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۱۱۷

دو سال تلخ نشاند شراب را در خمکه عیش دلشده‌ای زود می‌شود شیرین
چه گنج‌ها که نهد زیر خاک تا روزیبه التفات وی از مسکنت رهد مسکین