رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از حال و هوای خود در مسیر عشق میگوید. او مست و خراب است، اما این مستی ناشی از عشق معشوقش است نه شراب. معشوق او را در حالی که میداند عاشق اوست، با سوالاتی مواجه میکند که او را بیشتر به فکر فرو میبرد.
دوشینه فتادم به رهش مست و خراباز نشوهٔ عشق او نه از بادهٔ ناب
هوش مصنوعی: دیشب در پی او افتادم، مست و خراب، نه به خاطر شراب خالص، بلکه به خاطر شیرینی عشق او.
دانست که عاشقم ولی میپرسیداین کیست کجاییست چرا خورده شراب
هوش مصنوعی: او میدانست که من عاشق هستم، اما باز از من میپرسید که کی هستم، از کجا آمدهام و چرا شراب نوشیدهام.