شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تقابل زیبایی و زشتی اشاره می‌کند. او با ناامیدی می‌گوید که باد و گرد و غبار هیچ زشتیی نیاورده، اما دل او به نوعی زشت شده است. او می‌فهمد که اگر کسی خوی پلیدی داشته باشد، نتیجه‌اش زشتی و بدی در زندگی‌اش خواهد بود. در واقع این ابیات به تأثیرات منفی خوی انسان بر دل و وضعیت او اشاره دارند.
باد و گردم نکرد زشتی هیچبا دل من چرا شد ایدون زشت
هوش مصنوعی: باد و گرد و غبار هیچگونه زشتی بر دل من نیاوردهاند، پس چرا دل من اینگونه زشت و ناخوش است؟
زانکه خویی پلید کرد مراهر که را خو پلید ، هست پلشت
هوش مصنوعی: هر کسی که سرشتی زشت داشته باشد، به طور حتم بر دیگران نیز تأثیر منفی خواهد گذاشت و موجب آلودگی روح آنها میشود.