شمارهٔ ۲۲

هوش مصنوعی: این اشعار به دنیای مجازی و دنیای واقعی اشاره دارد. شاعر به مخاطب می‌گوید که این دنیا را با آن دنیا قابل مقایسه نمی‌داند و از او می‌خواهد که به این سخن توجه کند. او همچنین به پیری اشاره می‌کند که آغوشش را برای استقبال از زندگی باز کرده و از دیگران می‌خواهد که با دقت به حرف‌هایش گوش دهند.