شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد دل و ناراحتی خود سخن میگوید. او احساس میکند که تحت تأثیر وعیدهای منفی و نگرانیها قرار دارد و به شدت بیمار است. او به دنبال راهحلی است و امیدوار است که کسی (پیری آزاده) برایش تعویذی بنویسد که به بهبودیاش کمک کند.
بیمارم از نهیب عقب رنجهدرد ِ دلم گرفته و تبْ باده
هوش مصنوعی: احساس میکنم که دردی عمیق در دل دارم و تب و تابی ناشی از آن مرا رنج میدهد. در واقع، این درد به قدری در من تأثیر گذاشته که به نوعی به حالت بیمار درآمدهام.
بهتر شوم چو پیر به نام منتعویذکی نویسد آزاده
هوش مصنوعی: بهتر میشوم مانند کسی که با تجربه و دانا، برای من دعا یا رمز و رازی مینویسد که آزاد باشد.