تناجی
کسایی مروزی

شمارهٔ ۴۹

دو گوش سخت کن و بیهده سخن مشنومباش رنجه که ایشان بسند گوش سرای
به خارپشت نگه کن که از درشتی مویبه پوست او نکند طمع پوستین پیرای