غزل شمارهٔ ۹۸

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از عشق و عذاب‌های آن می‌نالد و به توصیف شکنجه‌ای که عشق به او می‌دهد می‌پردازد. او به تیرهایی که از عشق به او می‌نشیند و مشکلاتی که در عشق وجود دارد اشاره می‌کند. همچنین، به مهر و محبت معشوق و تاثیر آن بر روح و جانش می‌پردازد. در نهایت، شاعر به حالت درویشی و نشئگی ناشی از باده و عشق می‌گوید و از جهانی که ایستایی و عرفان را از بین برده، سخن به میان می‌آورد.