غزل شمارهٔ ۴۶۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر وفاداری و صداقت در دوستی و عشق است. شاعر از تعهد به دوستی‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید هرگز از دوستش شکایت نخواهد کرد و حتی در سختی‌ها نیز به او خیانت نخواهد کرد. او تأکید می‌کند که احساساتش را به راحتی نمی‌فروشد و نمی‌گذارد که مشکلات، او را از دوستانش دور کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق واقعی و دل شکسته‌اش را به هیچ چیزی تبدیل نخواهد کرد.
هرگز گله از دوست به محرم نفروشمگر مشتریم دوست شود هم نفروشم
هوش مصنوعی: هرگز از دوستی که به من نزدیک است شکایتی نمیکنم، حتی اگر خیلی هم به من نزدیک باشد و مشتریام شود، باز هم حرفی نمیزنم.
از شورش غم با در و دیوار به حرفمرفت آن که به آسوده دلان غم نفروشم
هوش مصنوعی: از شدت غم و ناامیدی، احساساتم به هر سو سرکشی می‌کند و با دیوارها و اشیاء حرف میزنم؛ چرا که کسی که بتواند با دل آسوده زندگی کند، هیچ وقت غم و اندوه را به من نمی‌فروشد.
هرگز نگشایم در دکان غم دلوانگه که دکان باز کنم کم نفروشم
هوش مصنوعی: هرگز دلم را با غم پر نمیکنم و اگر هم بخواهم این کار را بکنم، سودی نخواهم برد.
زان اهل نفاقم نپسندند که هرگزقول غلط و فعل مسلم نفروشم
هوش مصنوعی: از افراد دو رو خوشم نمیآید، چون هرگز قول نادرست و عمل قطعی را به فروش نمیرسانم.
عرفی دل آباد به یک جو نخرد عشقمن هم دل ویران به دو عالم نفروشم
هوش مصنوعی: عاشق نمیشود به خاطر یک چیز کوچک، چون دلش پر از عشق است. حتی اگر تمام دنیا را بدهند، دل و احساسات خود را به هیچ چیز نمی‌فروشد.