رباعی شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این چهار بیت به عشق و زیبایی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که علم و معرفت عشق را باید به دست آورد، اما گنج عشق را می‌توان با عمل به دست آورد. اگر عشق واقعی باشد، هیچ کس نمی‌تواند آن را نابود کند و اگر زیبایی تو وجود داشته باشد، دل‌ها نمی‌توانند از آن جدا شوند. به طور کلی، این اشعار به عمق و ارزش عشق و زیبایی اشاره دارد و نشان‌دهنده‌ی قدرت ماندگاری آن‌هاست.
عرفی علم هجر تو افراشتنی استگنجی تو ولی نقد تو برداشتنی است
هوش مصنوعی: دانش و آگاهی درباره دوری و فراق تو برای من بسیار ارزشمند است، اما آنچه که به واقع تأثیرگذار و قابل لمس است، خوشی و لذتی است که در کنار تو میتوانم تجربه کنم.
گر عشق تویی، تخم تو ناکشتنی استور حسن تویی، دل ز تو برداشتنی است
هوش مصنوعی: اگر تو عشق هستی، آن تخمی که تو کاشتی، هرگز نخواهد مرد. و اگر تو زیبایی هستی، دل نمی‌تواند از تو جدا شود.