رباعی شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: این شعر به جستجوی دل و روحیه‌ای عمیق اشاره دارد. شاعر به دنبال مستی و شادی است و به دیگران توصیه می‌کند که از دنیای مادی جدا شوند و به دوست و عشق واقعی بپیوندند. او بر اهمیت یک‌رنگی و دوری از تعلقات دنیا تأکید می‌کند و می‌گوید که حقیقت و وجود واقعی در ارتباط با دوست نهفته است.
مستوری دل طلب که مستی این جاستدریوزه گزین که چرب دستی این جاست
هوش مصنوعی: دل را پنهانی بخواه که در این مکان نشانههای شادابی و سرمستی وجود دارد. دست دراز کن و از نعمتهای خوشمزه و لذتبخش بهرهمند شو که در اینجا فراوانی دارد.
دست از همه بگسل و در آویز به دوستیک رنگی و نیستی و هستی این جاست
هوش مصنوعی: به همه چیز پشت کن و به دوستی که همیشه همراهت است وابسته شو. در اینجا، هم دوستی و هم وجود و عدم معنی دارند.