شمارهٔ ۳۹ - در مدیح حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام - عرفی

ای مرتفع ز نسبت جود تو شان علمکلک گهر فشان تور طب اللسان علم

ای ساکنان مصر معانی بحسن عقلنادیده یوسفی چو تو درکاروان علم

سلطان دین علی که زشست کمال اوستهرناوکی که یافت گشاد از کمان علم

جیب و کنار عقل ز گوهر لبالب استتا باز کرده ای لب گوهر فشان علم

سلک نقود نظم جواهر بباد رفتتا صیت گوهر تو برآمد زکان علم

پیش از وجود صلب فلک بود ذات تودر بطن صنع نادره زا توأمان علم

امکان اگر نه تکیه زدی بر وجود توکی داشتی تحمل بار گران علم

دست مجردات ستون ز نخ شودآنجا که فطرت تو زند سایبان علم

علم است جان هر که بود معنوی نهادالافطانت تو که گردید جان علم

ذات تو اعتدال و سلیمان مزاج عدلعقل تو مغز و جوهر کل استخوان علم

صدره فتد بچاه ضلالت بهر قدمدست هدایت ار نکنی بر میان علم

بر گوش فطرت تو زاول نفس شمردهر نکته ای که داشت لب داستان علم

آنجا که دانش تو نهد رسم تقویتای آیت شعور تو نازل بشان علم

دست ضعیف جهل که درآستین شکستاز عقل اولین بر باید عنان علم

برآسمان علم ضمیر تو آفتاباما مسیر تو نهمین آسمان علم

آن مایه دشمنی که بعلم است جهل راای کعبه وجود تو دارالامان علم

اندر ضمیر جوهر اول شدی تباهتقدیر هستیت نشدی گر ضمان علم

ارزان متاع روی دکان کنه هستی استآنجا که فطرت توگشاید دکان علم

تا عزم خاکبوس حریم فطانتتدارند ساکنان نهم آسمان علم

از بیم دور باش ادب هر صباح و شامصد بوسه برده بر لب روحانیان علم

گر صنع ایزدی ز ازل مصلحت نداشتتا سازد امتیاز تو خاطر نشان علم

الا درآستان حریم فطانتتذیل ملازمت نزدی بر میان علم

روزی ز روی نسبت اجزای یکدیگرترتیب دادمی بتصور جهان علم

در دل فتاد سایه طبع بلند اوگفتم که این سزد بصفت آسمان علم

گر سایه طبیعت تو مهبطیش هستآن ذروه می سزد که شود لامکان علم

شاها تویی که فیض هوای طبیعتتسازد بنوبهار مبدل خزان علم

از دست پخت طبع تو با لذت است و بسبر خوان عقل هر که شود میهمان علم

دارم امید آنکه بعرفی زعین لطفبخشی وظیفه ای ز نعیم جنان علم

در مجمعی که قوت معنی دهی بفیضدستم ز آستین بفرستی بخوان علم

مسند نشین خاک در دانشش کنیای فضل مایه بخش تو سلطان نشان علم

با آنکه دست بسته میدان دانشمگر نامزد کنی بکف من عنان علم

چون دانه های گوهر مدحتت بسلک نظمسرهای خیل راز کشم بر سنان علم

تا دل شکاف جهل بسیط و مرکب استزخم دلیل قطعی و تیغ زبان علم

بادا هدایت تو که معمار دانش استتیغ زبان جوهریان را فسان علم