شمارهٔ ۲۸ - حکایت
هوش مصنوعی: در این متن، نویسنده به نقد کسانی می‌پردازد که به بت‌پرستی و تصویرگری می‌پردازند. شخصی به تندیس‌گری بت‌ها اشاره می‌کند و به درجه نادانی و بی‌خبری افراد درباره حقیقت اشاره می‌کند. او می‌گوید که این اعمال و تفکرات نشانه‌ای از نادانی است و در واقع خداوند را نمی‌شناسند. در ادامه، به عواقب درونی و روحی این نادانی‌ها اشاره شده و بیان می‌شود که انسان‌ها برای درمان دردهای خود باید به حقیقت نزدیک شوند. در نهایت، نویسنده از تلاش بیهوده انسان‌ها برای رسیدن به چیزهای سطحی و ظاهری می‌نویسد و از این‌که چرا حقیقت را نمی‌جویند، سؤال می‌کند.
یکی کفر آزمائی دانش آهنگصنم بر میتراشید از یکی سنگ
هوش مصنوعی: یک فردی در حال امتحان کردن ایمانش بود و به خاطر عشقش به یک معشوق، حالم از دیدن یک سنگ سخت به هم میخورد.
یکی گفتش کزین هیکل تراشیعجب دارم اگر نادم نباشی
هوش مصنوعی: یک نفر به او گفت: از این‌که اینچنین زیبا و ماهرانه ساخته شدهای تعجب میکنم، مگر این‌که احساس ندامت و پشیمانی نکنی.
کدامست این متاع رایگانیکه بروی نقد فرصت میفشانی
هوش مصنوعی: کدام کالا یا نعمت ارزشمند و بینظیری است که تو به راحتی آن را از دست میدهی و به دیگران میبخشی؟
بگفتا آنکه محتاجم بجودشصفای جبهه میبخشد سجودش
هوش مصنوعی: آنکه به او نیاز دارم، سجدهاش پاکی و روشنی به چهرهام میدهد.
چراغ سومناتست آتش طوربود زان هر جهت را نور در نور
هوش مصنوعی: چراغ سومنات همانند آتش کوه طور است، از این رو هر سو را روشنی در روشنی فرا گرفته است.
بگفت این گفتگوی زیرکانستنشانهای خداوند جهان است
هوش مصنوعی: این سخنان نشاندهنده خرد و دانایی عمیق است و به نوعی نشانههایی از وجود و قدرت خداوند در جهان به شمار میآید.
زهی نادان و ابله کان تو باشیخداوند جهان بر میتراشی
هوش مصنوعی: تو چه نادان و جاهلی هستی که خود را خداوند جهان میپنداری.
بگفتامی ندانی حنظل از قندتسلی میتراشم نی خداوند
هوش مصنوعی: می‌گوید که اگر نمیدانی حنظل چیست و قند چه معنایی دارد، پس در دل خود نمیتوانی تسلی پیدا کنی و این موضوع به خداوند نیز مربوط نیست.
عجب دردیست بی آرام بودنبدو باید دوائی آزمودن
هوش مصنوعی: عجب درد بزرگی است که آرامش نداشته باشید و برای درمان آن باید دارویی را امتحان کرد.
دوای درد بی آرامیست اینانیس خلوت ناکامیست این
هوش مصنوعی: درمان درد ناآرامی، همراهی و همنشینی است که در تنهایی شکست و ناکامی به دست میآید.
چو نتوانم بدست آورد آبیسنمایم تشنه را گه که سرابی
هوش مصنوعی: اگر نتوانم به دست آوردن آب را، برای تشنهام سراب نشان میدهم.
بلی فرهاد هم زین شیوه لافدکه کوهی دارد و هی میشکافد
هوش مصنوعی: بله، فرهاد هم به همین روش افتخار می‌کند که کوهی دارد و آن را میشکافد.
حقیقت را چو هست این جنس در کاربه کاوش خود چرا نبود خریدار
هوش مصنوعی: چرا وقتی حقیقت خودش در دسترس است، هیچکس به دنبال خرید آن نیست و به جستجویش نمیپردازد؟