غزل شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: این شعر از عرفان و عشق عمیق به معشوق سخن می‌گوید. شاعر به تعلق خاطر خود به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در دل او هیچ‌کس جز معشوق مهم نیست. او عاشقانی را می‌شناسد که غیر از معشوق خود، کسی را نمی‌بینند و بر این باور است که هیچ‌یک از دیگران نمی‌توانند در برابر عظمت معشوق قرار بگیرند. همچنین شاعر به این نکته اشاره دارد که حسد و رشک، مختص به کسانی است که خدا را درک نکرده‌اند و در آخر با اشاره به شخصیت‌های مذهبی، از اهمیت عشق و حقیقت الهی صحبت می‌کند و از شمس تبریز می‌خواهد که به او کمک کند تا این روابط عرفانی و عشق را به صورت معنوی به تصویر بکشد.
اندر دل ما توی نگاراغیر تو کلوخ و سنگ خارا
هوش مصنوعی: در دل ما، ای زیبای من، جز تو هیچ چیز دیگری وجود ندارد، حتی سنگ و خاک نیز برای ما بیارزشند.
هر عاشق شاهدی گزیده‌ستما جز تو ندیده‌ایم یارا
هوش مصنوعی: هر عاشق یک معشوق خاص دارد، اما ما جز تو هیچ‌کس دیگری را ندیده‌ایم، ای دوست.
گر غیر تو ماه باشد ای جانبر غیر تو نیست رشک ما را
هوش مصنوعی: اگر غیر از تو کسی دیگر همچون ماه باشد، ای جان، ما به هیچ‌کس دیگر حسادت نخواهیم کرد.
ای خلق حدیث او مگوییدباقی همه شاهدان شما را
هوش مصنوعی: ای مردم، درباره او چیزی نگویید؛ زیرا باقی همه شواهد و نشانهها در اختیار شماست.
بر نقش فنا چه عشق بازد؟آن کس که بدید کبریا را
هوش مصنوعی: عشق به چیزهای فانی چه ارزشی دارد برای کسی که عظمت و بزرگی خداوند را دیده است؟
بر غیر خدا حسد نیاردآن کس که گمان برد خدا را
هوش مصنوعی: کسی که به خدا ایمان دارد، هیچ‌کس را مورد حسد قرار نمیدهد.
گر رشک و حسد بری برو برکاین رشک بُدست انبیا را
هوش مصنوعی: اگر به حسد و jealousy مبتلا هستی، برو و رهایش کن، چرا که این حسد به دست پیامبران نیز وجود داشت.
چون رفت بر آسمان چارمعیسی چه کند کلیسیا را؟
هوش مصنوعی: وقتی عیسی به آسمان رفت، دیگر کلیسا چه نقشی خواهد داشت؟
بوبکر و عمر به جان گزیدندعثمان و علی مرتضا را
بوبکر و عمر به خاطر جان خود از عثمان و حضرت امام علی(علیهالسلام) حمایت کردند.
شمس تبریز جو روان کنگردان کن سنگ آسیا را
هوش مصنوعی: شمس تبریز، مانند آبی خروشان، سنگ آسیاب را به حرکت درآور.