غزل شمارهٔ ۲۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساساتی عمیق و متوجه به بی‌محلی یک معشوق را بیان می‌کند. او از رفتار سرد و بی‌توجهی معشوقش ناراحت است و می‌پرسد که چرا او بدون هیچ دلیلی از وی دوری می‌جوید. شاعر به آثار منفی این احساسات بر دل خود اشاره می‌کند و از درد و رنجی که ناشی از این جدایی است، سخن می‌گوید. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که شاید این اوضاع به خواست خداوند باشد و از خودش سوال می‌کند که آیا ما در درک این عشق اشتباه کرده‌ایم یا خیر. شاعر به زیبایی و لطافت معشوق توجه دارد و می‌گوید که این زیبایی نباید پشت نقاب پنهان بماند.
مرا بدید و نپرسید آن نگار چراترش ترش بگذشت از دریچه یار چرا
هوش مصنوعی: او به من نگاه کرد و بدون اینکه بپرسد، با چهرهای عبوس از کنارم رفت. حالا نمیدانم چرا اینگونه رفتار کرد.
سبب چه بود چه کردم که بد نمود ز منکه خاطرش بگرفتست این غبار چرا
هوش مصنوعی: من نمیدانم چه چیزی باعث شد که او از من بدش بیاید. چرا وقتی برایش مهم بود، من نتوانستم خودم را کنترل کنم و باعث ناراحتیاش شدم؟
ز بامداد چرا قصد خون عاشق کردچرا کشید چنین تیغ ذوالفقار چرا
هوش مصنوعی: صبحگاهان چرا دل عاشق را میزنی، چرا اینگونه با تیغ ذوالفقار به او حمله میکنی؟
چو دیدم آن گل او را که رنگ ریخته بوددمید از دل مسکین هزار خار چرا
هوش مصنوعی: زمانی که آن گل زیبا را با رنگی پریده دیدم، از دل غمگین و بینوایم هزاران درد و رنج به وجود آمد.
چو لب به خنده گشاید گشاده گردد دلدر آن لبست همیشه گشاد کار چرا
هوش مصنوعی: وقتی لب به خنده میزنی، دل هم شاد و باز میشود. در واقع، این خنده همیشه دل را شاد و گشاده نگه میدارد. پس چرا باید به مسائل ناراحتکننده فکر کرد؟
میان ابروی خود چون گره زند از خشمگره گره شود از غم دل فگار چرا
هوش مصنوعی: وقتی در ابروهایش از خشم گرهای میزند، قلبش از غم و ناراحتی پر از درد میشود.
زهی تعلق جان با گشاد و خنده اویکی دمش که نبینم شوم نزار چرا
هوش مصنوعی: عجب حالی دارد جانم وقتی که او با لبخندش به من نگاه می‌کند؛ اگر یک دم او را نبینم، احساس ناتوانی و ضعف میکنم.
جهان سیه شود آن دم که رو بگرداندنه روز ماند و نی عقل برقرار چرا
هوش مصنوعی: زمانی که دنیا از حقیقت و صداقت روی بگرداند، همهچیز به تیرگی میگراید و نه روزی باقی میماند و نه عقل و درک صحیحی برقرار خواهد بود.
یکی نفس که دل یار ما ز ما برمیدچرا رمید ز ما لطف کردگار چرا
هوش مصنوعی: چرا دل محبوب ما از ما دور شده است، در حالی که تنها یک نفس از ما فاصله گرفته؟ چرا فرزند رحمت خدا از ما دوری می‌کند، در حالی که محبتی وجود دارد؟
مگر که لطف خدا اوست ما غلط کردیموگر نه خوبی او گشت بی‌کنار چرا
هوش مصنوعی: اگر خدا لطفی نداشت، ما در اشتباه بودیم و اگر نه، چرا خوبی او همیشه در دسترس و بیحد و مرز است؟
برون صورت اگر لطف محض دادی رویپیمبران ز چه گشتند پرده دار چرا
هوش مصنوعی: اگر تو تمام زیبایی و لطف خود را به صورت آشکار به انسانها میدادی، پس چرا پیامبران باید پردهنشین شوند و در خفا بمانند؟