غزل شمارهٔ ۲۶۲
هوش مصنوعی: این متن حاوی احساسات عمیق و فلسفی درباره زندگی و مرگ است. شاعر از زندگی در کنار مرگ صحبت می‌کند و به ارتباط با پروردگار اشاره دارد. زندگی را با زیبایی‌ها و دشواری‌هایش توصیف می‌کند و در جستجوی نیکی و کرامت از خداوند است. او بر اهمیت امید و توکل تاکید می‌کند و نقشی که خالق در زندگی دارد را مورد تأمل قرار می‌دهد. همچنین به فراوانی خوشی‌ها و نعمت‌ها اشاره می‌کند و از شکرگزاری یاد می‌کند. در نهایت، متن به تشویق به محبت و دوری از ناپاکی‌ها می‌پردازد.
فیما تری فیما تری یا من یری و لا یریالعیش فی اکنافنا و الموت فی ارکاننا
هوش مصنوعی: در آنچه میبینی، ای کسی که میبیند اما نمیبیند، زندگی در کنار ماست و مرگ در زوایای ما قرار دارد.
ان تدننا طوبی لنا ان تحفنا یا ویلنایا نور ضؤ ناظرا یا خاطرا مخاطرا
هوش مصنوعی: اگر نزدیک ما بیایی، خوشا به حال ما،
اگر ما را در آغوش بگیری، وای بر ما،
ای روشنی بخش چشمان ما،
ای خاطرهای که در دل میدرخشد.
ندعوک ربا حاضرا من قلبنا تفاخرافکن لنا فی ذلنا برا کریما غافرا
هوش مصنوعی: ما تو را از عمق قلبمان میخوانیم، به خاطر دلایل و برتریهایمان. پس ای بزرگوار، در این شرایط سخت و ذلتآور، برای ما رحمت و بخشش عطا کن.
من می‌روم توکلی در این ره و در این سرااگر نواله‌ای رسد نیمی مرا نیمی تو را
هوش مصنوعی: من به سوی مقصدی می‌روم و در این مسیر اگر روزی چیزی به ما برسد، نیمی از آن را برای من و نیمی دیگر را برای تو reserv میکنم.
خود کی رود کشتی در او که او تهی بیرون رودکیل گهر همی‌رسد بر مشتری و مشترا
هوش مصنوعی: نمیتوان خود را غرق در دریا کرد و از عمق آن خالی بیرون آمد. مانند کشتی که در آب میراند، اگر خالی باشد به مروارید نمیرسد.
کیل گهر همی‌رسد قرص قمر همی‌رسدنور بصر همی‌رسد اندکترین چیزها
هوش مصنوعی: ذرات کوچک و ارزشمند در میآیند، ماه کامل نیز میتابد و نور چشم نیز به ما میرسد. حتی کمترین چیزها نیز به ما میرسند و اهمیت دارند.
خوش اندرآ در انجمن جز بر شکر لگد مزنجز بر قرابی‌ها مزن جر بر بتان جان فزا
هوش مصنوعی: به جمع ما خوش آمدی، اما فقط از چیزهای شیرین و خوشبو صحبت کن، از توهین و رفتار ناشایست پرهیز کن و فقط درباره زیباییهای جانافزا و دلنشین صحبت کن.