غزل شمارهٔ ۲۷۱
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به جشن و شادی است. در آن به جمع شدن مردم و نوشیدن مشروبات اشاره شده و شکرگزاری برای نعمت‌ها و بخشش‌ها به چشم می‌خورد. شاعر از این روز به عنوان عیدی یاد می‌کند که آرزوها در آن به وضوح نمود پیدا کرده و فضایی دلپذیر به وجود آمده است. همچنین به وفور بخشش و نعمت‌هایی که همچون جواهراتی از دستان هر یک می‌بارد، اشاره شده است.
تعالوا کلنا ذا الیوم سکریباقداح تخامرنا و تتری
هوش مصنوعی: بیایید همه امروز در شادی و سرور گرد هم جمع شویم و با جامهایی پر از می، خود را غرق لذت کنیم.
سقانا ربنا کاسا دهاقافشکرا ثم شکرا ثم شکرا
هوش مصنوعی: پروردگارا، به ما جامی عطا کردی پر از نعمت، پس شکر میگوییم، باز هم شکر، و دوباره شکر.
تعالوا ان هذا یوم عیدتجلی فیه ما ترجون جهرا
هوش مصنوعی: بیایید، زیرا امروز روز عید است، روزی که آنچه را که امیدوارید به وضوح نمایان میشود.
طوارق زرننا و اللیل ساجیفما ابقین فی التضییق صدرا
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف زیبایی شب و آرامش آن میپردازد. او از درخشش ستارهها در آسمان شب سخن میگوید و اشاره می‌کند که این زیبایی و دلپذیری، احساس تنگی و فشار را از دل او دور کرده است. شاعر در واقع میخواهد بگوید که با دیدن زیباییهای شب، همه نگرانیها و دشواریها از وی دور میشود.
ز کف هر یکی دریای بخششنثرن جواهرا جما و وفرا
هوش مصنوعی: هر کسی از دریای بخشش خود، گوهرها و نعمتهای فراوانی را نثار می‌کند.