غزل شمارهٔ ۲۷۸
هوش مصنوعی: این شعر به تأثیر و محبت جنبه‌های انسانی اشاره دارد. شاعر از صداقت و عشق مردان سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این ویژگی‌ها برایش ارزشمند هستند. او به یادآوری فضائل کسانی می‌پردازد که قبل از او بوده‌اند و برکات و رحمت‌های الهی را در زندگی‌اش حس می‌کند. شاعر به تلاش و کوشش برای جلب نعمت‌ها و محبت دیگران اشاره می‌کند و در نهایت نوعی ندامت از ترس سخط الهی را بیان می‌کند. در کل، شعر به جستجوی عشق، محبت و رحمت الهی و انسانی می‌پردازد.
انا لا اقسم الا برجال صدقوناانا لا اعشق الا بملاح عشقونا
هوش مصنوعی: من تنها به مردان راستین احترام میگذارم و فقط به کسانی که عشق را در قلبهایشان دارند، عشق میورزم.
فصبوا ثم صبینا فاتوا ثم اتینالهم الفضل علینا لم مما سبقونا
هوش مصنوعی: ما ابتدا صبر کردیم و سپس به سمت آنها حرکت کردیم، آنها به ما رسیدند و ما نیز به آنها رسیدیم. حالا آنها بر ما برتری دارند، هرچند که ما از آنها جلوتر بودیم.
ففتحنا حدقات و غنمنا صدقاتو سرقنا سرقات فاذا هم سرقونا
هوش مصنوعی: چشمهایمان را باز کردیم و به چنگ آوردیم نعمت‌ها را، و چیزهایی را به دست آوردیم، اما در نهایت آنها بودند که ما را به چنگ آوردند.
فظفرنا بقلوب و علمنا بغیوبفسقی الله و سقیا لعیون رمقونا
هوش مصنوعی: ما با دلهای قوی پیروز شدیم و از رازها آگاه گشتیم، پس خداوند ما را سیراب کند و چشمانمان را نوازش دهد.
لحق الفضل و الا لهتکنا و هلکناففررنا و نفرنا فاذا هم لحقونا
هوش مصنوعی: ما به مقام و فضیلت رسیدیم وگرنه در خطر هلاکت بودیم، پس از آن فرار کردیم و دور شدیم، اما آنها به ما رسیدند.
انا لولای احاذر سخط الله لقلترمق العین لزاما خلقونا خلقونا
هوش مصنوعی: اگر نگران عذاب الهی نبودم، با یقین میگفتم که زندگی برایم سخت و ناگوار است و انگار ما را به طور خاصی خلق کردهاند.
فتعرض لشموس مکنت تحت نفوسو سقونا بکؤوس رزقونا رزقونا
هوش مصنوعی: به آفتابهایی بپرداز که زیر نفوس قرار دارند و ما را با جامهای پر سیراب کردند و روزیامان را روزی دادند.