تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۵

آن وقت که بحر کل شود ذات مراروشن گردد جمال ذرات مرا
زان می‌سوزم چو شمع تا در ره عشقیک وقت شود جمله اوقات مرا