رباعی شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوق و تأثیر او بر زندگی‌اش است. شاعر به یاد می‌آورد که بیماری‌اش ناشی از عشق معشوق است و به همین دلیل از توصیه‌های پزشک جز نوشیدن شراب و شکر از لب معشوق پرهیز نمی‌کند. در واقع، عشق و شوق به معشوق برای او از هر درمانی مهم‌تر است.
این سینهٔ پرمشغله از مکتب اوستو امروز که بیمار شدم از تب اوست
هوش مصنوعی: این دل پر از شوق و دغدغه، ناشی از تعلیمات اوست و حالا که به بیماری دچار شدم، نشانهٔ عشق و گرمای قلب اوست.
پرهیز کنم ز هرچه فرمود طبیبجز از می و شکری که آن از لب اوست
هوش مصنوعی: من از هر چیزی که پزشک گفته پرهیز میکنم، جز از شراب و قند، که آنها از لب او به من رسیدهاند.