رباعی شمارهٔ ۲۵۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که ما در دنیای مادی و جسمانی تنها در سایه وجود یک نیروی بزرگتر به نام "دایه"، یعنی خداوند، زندگی می‌کنیم. آگاهی و درک دقیق از این وجود برای ما ممکن نیست و ما تنها می‌توانیم این را درک کنیم که ما به نوعی سایه‌ای از آن وجود بزرگ هستیم و تمامی جهان نیز در ارتباط با ما در این سایه قرار دارد.
بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماستدانستن او نه درخور پایهٔ ماست
هوش مصنوعی: جهان و جان ما را یکی دایه یا پرورنده میداند و دانستن آنچه در پس این دایه وجود دارد، فراتر از فهم و درک ماست.
در معرفتش همین قدر می‌دانمما سایه اوئیم و جهان سایه ماست
هوش مصنوعی: درک من از وجود او به این اندازه است که ما فقط影 او هستیم و جهان،影 ما.