غزل شمارهٔ ۳۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به نکات عمیق انسانی و معنوی اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیهات و استعارات، به مفاهیمی چون توبه، امید، و کرم پرداخته است. او می‌گوید که صدای ناامیدی مانند زخم تیر است و به مردم یادآوری می‌کند که در جستجوی طلب و خواسته‌های خود، نباید از رحمت و بخشش خدا ناامید شوند. توبه و بازگشت به کارهای نیک همواره ممکن است و گناهان می‌توانند تبدیل به طاعت شوند. همچنین اشاره می‌شود که کسانی که در سختی هستند و به خدا روی می‌آورند، به کرم الهی دست خواهند یافت. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که انسان‌ها باید humild و خاکی باشند تا از کرم و رحمت الهی بهره‌مند شوند و این که واقعیات در زندگی انسان‌ها همواره با هم در تضاد هستند.
صدایی کز کمان آید نذیریستکه اغلب با صدایش زخم تیریست
هوش مصنوعی: صدایی که از کمان بلند می‌شود، نشانهای است از اینکه اغلب با این صدا، زخم تیرهایی ایجاد می‌شود.
مؤثر را نگر در آب آثارکاثر جستن عصای هر ضریریست
هوش مصنوعی: به تأثیرگذار نگاه کن؛ در آب نشانههای پدیدار شدن است که مانند حرکت عصای هر بینا و آگاه است.
پس لا تبصرونت تبصرونی‌ستبصر جستن ز الهام بصیریست
هوش مصنوعی: شما نمیتوانید مرا ببینید، زیرا دیدن، نشانهای از الهام و بینش واقعی است.
تو هر چه داری نه جویانش بودی ؟طلب‌ها گوش گیری و بشیریست
هوش مصنوعی: آیا هرچه داشتهای را دنبال نکردی؟ خواستهها همواره در نظر تو باید گویای حقیقت باشند.
چنان کن که طلب‌ها بیش گرددکثیرالزرع را طمع وفیریست
هوش مصنوعی: به گونهای عمل کن که خواستههایت افزایش یابد، زیرا کسی که در تلاش و کوشش زیاد است، همیشه به امید تحقق خواستههایش خواهد بود.
مشو نومید از ظلمی که کردیکه دریای کرم توبه پذیریست
هوش مصنوعی: از کارهای ناپسند خود ناامید نباش، زیرا دریای رحمت الهی همیشه آماده پذیرش توبه است.
گناهت را کند تسبیح و طاعاتکه در توبه پذیری بی‌نظیریست
هوش مصنوعی: گناهانت به خاطر توبهات مانند رشتهای میشوند که بدون وقفه تو را به سمت پاکی و نیکی هدایت می‌کند، زیرا در بازگشت به سوی خدا و طلب بخشش، ویژگیهای خاص و بینظیری داری.
شکسته باش و خاکی باش این جاکه می‌جوید کرم هر جا فقیریست
هوش مصنوعی: در اینجا، زندگی را میتوان با تواضع و humility سپری کرد. باید در جستجوی کمک و رحمت، به فقر و مشکلات دیگران توجه داشته باشیم و خود را در برابر آنها بشکنیم و خاکی و humble باشیم.
کرم دامن پر از زر کرد و آوردکه تا وا می‌خرد هر جا اسیریست
هوش مصنوعی: کرم دامن پر از طلا را آماده کرد و آورد تا هر جا که کسی در درد و رنج است، به او کمک کند.
عزیزی بخشد آن کس را که خواری‌ستبزرگی بخشد آن را که حقیریست
هوش مصنوعی: کسی که در جستجوی عزت و بزرگی است، باید به دیگران محبت و بخشش کند؛ زیرا اگر کسی در زندگی احساس حقارت کند، بزرگ خواهند شد.
که هستی نیستی جوید همیشهزکات آن جا نیاید که امیریست
هوش مصنوعی: هستی همواره به دنبال درک عدم است، زیرا در جایی که یاوری وجود ندارد، نمیتوان از آن بهرهای برد.
ازیرا مظهر چیزیست ضدشاز این دو ضد را ضد خود ظهیریست
هوش مصنوعی: چرا که یک چیز، نمایانگر چیزی دیگر است و مقابل آن نیز نماد خود را دارد.
تو بر تخته سیاهی گر نویسینهان گردد که هر دو همچو قیریست
هوش مصنوعی: اگر بر تخته سیاهی چیزی بنویسی، نوشته پنهان می‌شود و مانند قیر، هم درخت و هم زمین را میپوشاند.
بود فرقی ز تری تا ترست خطچو گردد خشک پنهان چون ضمیریست
هوش مصنوعی: فرقی وجود دارد میان تر بودن و ترسیدن؛ وقتی که چیزی خشک شود، مانند یک راز پنهان میماند.
خمش کن گرچه شرحش بی‌شمارستطبیعت‌ها عدو هر کثیریست
هوش مصنوعی: سکوت کن، هرچند توضیحات زیادی در مورد آن وجود دارد، زیرا طبیعت دشمن هر چیزی است که زیاد شود.