رباعی شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر چیزی که در جهان وجود دارد، چه خوب و چه بد، تحت تأثیر حکم و قضا و قدر الهی است. او تلاش می‌کند که کارها را به دست خود انجام دهد، اما متوجه می‌شود که قضا و قدر فراتر از توانایی‌های اوست و چیزهایی از کنترل او خارج است.
در ظاهر و باطن آنچه خیر است و شر استاز حکم حقست و از قضا و قدر است
هوش مصنوعی: هر چیزی که در ظاهر و باطن خوب یا بد باشد، ناشی از اراده و تقدیر حق است.
من جهد همی کنم قضا می‌گویدبیرون ز کفایت تو کار دگر است
هوش مصنوعی: من تلاش و کوشش میکنم، ولی سرنوشت میگوید که از توانایی تو خارج است و کار دیگری باید انجام شود.