رباعی شمارهٔ ۳۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تمایل عمیق دل به سوی دوست اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر در زندگی راهی برای رسیدن به دوست نداشته باشی و همه درها بسته باشند، نباید نگران باشی، زیرا همواره راهی به سمت معشوق در عمق وجودت وجود دارد. این جمله نشان‌دهنده‌ی امید و اعتقاد به قدرت عشق و ارتباط معنوی با محبوب است.
سرگشته دلا به دوست از جان راهستای گمشده آشکار و پنهان راهست
هوش مصنوعی: دل بیقرار، برای رسیدن به دوست، از تمام وجودش تلاش می‌کند. ای کسی که پنهان و آشکار هستی، راهی برای رسیدن به تو وجود دارد.
گر شش جهتت بسته شود باک مدارکز قعر نهادت سوی جانان راهست
هوش مصنوعی: اگر در هر طرف به بن بست برسی، نگران نباش؛ زیرا در عمق وجود تو، راهی به سوی معشوق وجود دارد.