تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۹۳

گفتی چونی بنده چنانست که هستسودای تو بر سر است و سر بر سر دست
میگردد آن چیز بگرد سر مننامش نتوان گفت ولیکن چه خوش است