تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۰۴

ما عاشق عشقیم که عشق است نجاتجان چون خضر است و عشق چون آبحیات
وای آنکه ندارد از شه عشق براتحیوان چه خبر دارد از کان نبات