رباعی شمارهٔ ۴۲۱
هوش مصنوعی: این شعر بیان کننده عمیقترین عشق و عشق به خداست. شاعر میگوید که تمام وجودش در خدای او محو شده و خداوند در دلش جای دارد. او خود را سلطان میداند اما در عین حال میگوید که سلطان واقعی او همان خداست و هیچ کس دیگری نمیتواند به مقام او برسد.
من محو خدایم و خدا آن منستهر سوش مجوئید که در جان منست
هوش مصنوعی: من به شدت مجذوب و شیفته خدایی هستم که در وجودم وجود دارد. پس به دنبال چیزی در جان من نباشید، زیرا خود خدا همانند من در وجود من حاضر است.
سلطان منم و غلط نمایم بشماگویم که کسی هست که سلطان منست
هوش مصنوعی: من سلطان هستم و اگر بگویم که کسی دیگر سلطان من است، اشتباه کردهام.