رباعی شمارهٔ ۵۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شعله‌های عشق و محبت سخن می‌گوید. او می‌خواهد که آتش عشق را همچون جرقه‌ای در علفها بیفکند تا همه جا را روشن کند. همچنین اشاره می‌کند که غم و اندوه او همچون دمی در چنگش است و از دیگران می‌خواهد که به مانند نواختن دف، این غم را ابراز کنند. در کل، شعر به احساسات عمیق و نیاز به بیان آن‌ها اشاره دارد.
از آتش عشق دوست تفها بزنیدوان آتش را در این علفها بزنید
هوش مصنوعی: از شدت عشق به دوست، آتش خشم را خاموش کنید و آن شعله را در علفها برافروزید.
آن چنگ غمش چو پای ما بگرفتستما را به مثل بر همه دفها بزنید
هوش مصنوعی: زمانی که غمی که همچون چنگ به پای ما چنگ زده است، ما را در خود گرفته است، باید مانند ضربهای که به دف میزنند، به هر شکلی که میتوانیم بر غمهای خود غلبه کنیم.