رباعی شمارهٔ ۵۲۴
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر احساس عمیق ناامیدی و خستگی عاطفی شاعر است. او از مهر و عشق و همچنین غم و صبر خود می‌گوید، که دیگر اثری از آن‌ها باقی نمانده است. در عین حال، اشاره می‌کند که با وجود این وضعیت، هنوز برخی از نشانه‌های عشق و جذبه وجود دارد، در حالی که زمان برای او کم است و در حال گذر است.
از لشکر صبرم علمی بیش نماندوز هرچه مرا بود غمی بیش نماند
هوش مصنوعی: از تحمل و صبرم چیزی باقی نمانده و از هر گونه غمی که داشتم، دیگر چیزی نمانده است.
وین طرفه تر است کز سر عشوه هنوزدم میدمد و مرا دمی بیش نماند
هوش مصنوعی: این جالبتر است که هنوز از سر ناز و زیباییاش بویی از عشق میافشاند، در حالی که من فقط لحظهای بیشتر فرصت ندارم.