رباعی شمارهٔ ۵۳۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به موضوع گذر زمان و تغییرات زندگی اشاره می‌کند. او به شخصی می‌گوید که حالا که دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند آن را درک کند و از دست داده شده است، نشستن در خانه‌اش فایده‌ای ندارد. همچنین به یادآوری می‌کند که در روزهایی که به اوج قدرت و زیبایی رسیده بود، نمی‌دانست که به چه میزان مورد توجه و به عنوان نمادی در جامعه شناخته خواهد شد.
اکنون که رخت جان جهانی بربوددر خانه نشستنت کجا دارد سود
هوش مصنوعی: اکنون که جان تو از این دنیا رفته و از دنیا رفتهای، نشستن در خانهات چه فایده‌ای دارد؟
آن روز که مه شدی نمیدانستیکانگشت نمای عالمی خواهی بود
هوش مصنوعی: در روزی که تو مانند ماه درخشان شدی، نمیدانستی که به عنوان علامت و نشانهای برای جهانیان شناخته خواهی شد.