رباعی شمارهٔ ۵۴۲
هوش مصنوعی: در ابتدا، چهرهام زرد و دلم پر از غم بود. هم لباس من و هم دلام به حالت جنون بود. آن زیبایی و آن شکل هنوز هم باقی است، اما اتفاقی پیش آمد که همه چیز را تحتالشعاع قرار داد.
اول که رخم زرد و دلم پرخون بودهم خرقه و همراه دلم مجنون بود
هوش مصنوعی: در ابتدا صورتم زرد و دلم پر از غم و درد بود. در آن حال، لباس عارفی هم به همراه داشتم که بیانگر حال دلم بود.
آن صورت و آن قاعده تا اکنون بودکاری آمد که آن همه مادون بود
هوش مصنوعی: آن چهره و آن تمام ویژگیها تا به حال وجود داشتهاند، اما اکنون ما با موضوعی روبهرو هستیم که همه آنها را تحتالشعاع قرار داده است.