رباعی شمارهٔ ۵۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به مردم یادآوری میکند که با وجود برتریشان، چرا به زندگی مادی و ظاهری خود چسبیدهاند. شاعر از آنها میخواهد که بیدار شوند و از خواب غفلت بیرون آیند، زیرا زندگی را باید جدی گرفت و از غرق شدن در مسائل دنیوی پرهیز کرد.
ای قوم که برتر از مه و مهتابیداز هستی آب و گل چرا؟ میتابید
هوش مصنوعی: ای مردم، شما که از ماه و نورش برتر هستید، چرا از محدودیتهای وجود و سرشت مادیت خود خجالت زدهاید؟
ای اهل خرابات که در غرقابیدخیزید که روز است چرا؟ در خوابید
هوش مصنوعی: ای افرادی که در این مکان خراب و نابسامان به سر میبرید، بیدار شوید! چرا در غفلت و خواب به سر میبرید در حالی که روز و شب در حال گذر است؟