رباعی شمارهٔ ۵۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت مرغی اشاره می‌کند که شیران (حیوانات قوی و شجاع) نیز در پی او هستند. او به این نکته اشاره می‌کند که کسانی که در جستجوی او هستند، به نوعی گمگشته‌اند و آرزوی او را دارند. در پایان، به زندگی خرم و آسوده در شهری که این مرغ در آن است، دعوت می‌کند و یادآور می‌شود که این دنیا پر از افرادی است که در پی او هستند.
ای مرغ عجب که صید تو شیرانندگمگشتهٔ سودای تو جان سیرانند
هوش مصنوعی: ای پرندهی شگفتانگیز، تو شکار شیران هستی که در آرزوی تو گم شدهاند و جانهای سیرانند.
خرم زی و آسوده که این شهر ز توزیران زبران و زبران زیرانند
هوش مصنوعی: خوش باش و در آرامش زندگی کن، زیرا در این شهر برخی از مردم در حالتی عمیق و افسرده هستند و برخی دیگر نیز به نوعی در زیر سایه مشکلات زندگی میکنند.