رباعی شمارهٔ ۶۵۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به اهمیت بهره‌برداری از لحظات خوش زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که صوفی (عالم معنوی) باید از خوشی‌های زندگی استفاده کند، زیرا زندگی تنها یک بار به ما فرصت می‌دهد. پس باید از زیبایی‌ها و شادی‌ها لذت برد و نگذاریم که مانند شتران به خاطر غم و درد، از خارها رنج ببریم.
دانی صوفی بهر چه بسیار خوردزیرا که بایام یکی بار خورد
هوش مصنوعی: آیا میدانی چرا صوفی به اندازهای زیاد میخورد؟ زیرا که او در روزهای زندگیاش فقط یکبار میخورد.
بگذار که تا این گل و گلزار خوردتا چند چو اشتران ز غم خار خورد
هوش مصنوعی: اجازه بده تا این گل و باغ بخورد و خوش باشد، چون اشتران (شترها) هم از غم خارها میخورند و به چیزی فکر نمیکنند.