رباعی شمارهٔ ۶۶۵
هوش مصنوعی: سخن در این شعر به این معناست که در سلسله‌ی بزرگانی که راهنمایی می‌کنند، هر کس که به آن‌ها وابسته شود، خواه فانی باشد یا وجود نداشته باشد، به نوعی به وجود و هستی دست می‌یابد. همچنین شاعر می‌گوید که نباید بی‌خود و دچار شیدایی شد، اما درواقع هر کسی که از حقیقت و زیبایی‌های زندگی نوشیدنی بنوشد، طبیعی است که مست و شیفته شود.
در سلسله‌ات هر آنکه پا بست شودگر فانی و گر نیست بود هست شود
هوش مصنوعی: هر کسی که به زنجیره تو وابسته شود، چه از بین رفته و چه وجود نداشته باشد، به حیات باز خواهد گشت.
می‌فرمائی که بی‌خود و مست مشوناچار هر آنکه می‌خورد مست شود
هوش مصنوعی: میگویی که بیدلیل و مست نشو، اما هر کسی که مینوشد، ناچار مست میشود.