رباعی شمارهٔ ۶۸۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تماشای صبح و شام پرداخته و از عشق صادقانه سخن میگوید. او از دل خود میخواهد که فریاد نزند و از سوختگیاش گلایه نکند، چون دیگران این سوختگی را دیدهاند و از آن آگاهاند.
ای دل، اثر صبح، گه شام که دیدیک عاشق صادق نکونام که دید
هوش مصنوعی: ای دل، در شامگاه وقتی که صبح را دیدی، عاشق واقعی و نیکوکار را مشاهده کردی.
فریاد همی زنی که من سوختهامفریاد مکن، سوختهٔ خام که دید
هوش مصنوعی: فریاد زنی که من به شدت درد میکشم. تو هم فریاد نزن، چون من مثل چوب سوختهای هستم که کسی به حالش نمینگرد.