رباعی شمارهٔ ۸۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از حسی نگران‌کننده صحبت می‌کند. او از یاری که در غم خود او را درگیر کرده، گلایه دارد. او از اینکه شادی او مورد توجه آن یار نیست، دلگیر است. همچنین وقتی آن یار او را غمگین می‌بیند، به طور پنهانی خوشحال و خندان است. این شعر به تضاد میان غم و شادی و احساسات پنهان انسانی اشاره دارد.
یاریکه مرا در غم خود می‌بنددغمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد
هوش مصنوعی: دوستی که مرا در درد و ناراحتیهایش درگیر می‌کند، از اینکه او از شادی من راضی نیست، ناراحت هستم.
چون بیند او مرا که من غمگینمپنهان پنهان شکر شکر می‌خندد
هوش مصنوعی: وقتی او مرا غمگین می‌بیند، به طور مخفیانه شاد میشود و لبخند میزند.