رباعی شمارهٔ ۹۳۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بیان اهمیت و زیبایی اعمال عبادی مانند سماع، روزه، حج و نماز می‌پردازد، اما اشاره می‌کند که این اعمال همچون بازی و مجاز هستند و حقیقت را نشان نمی‌دهند. او در حال حاضر خود را به عنوان مطرب و شمعی معرفی می‌کند که نور و زیبایی را به دنیا می‌آورد. در نهایت، به تاثیر چرخ (گردش زمان) و قوال (خواننده) نیز اشاره می‌کند.
ای جان سماع و روزه و حج و نمازوی از تو حقیقت شده بازی و مجاز
هوش مصنوعی: ای جان، سماع (شادی و رقص روحانی)، روزه، حج و نماز، همه از تو نشأت گرفته و حقیقت آنها تبدیل به بازی و ظاهری شده است.
امروز منم مطربت ای شمع طرازوز چرخ بود نثار و قوال انداز
هوش مصنوعی: امروز من برای تو، ای شمع زیبای سحرگاه، موسیقی میزنم و از آسمان هدیهای برایت آوردهام.