رباعی شمارهٔ ۹۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که احساس خوشحالی و رضایتش به خاطر عشق و محبت کسی است که به او اهمیت می‌دهد. او خود را چون آب و گوهر و دریا می‌داند و این عشق را به عنوان نیرویی مثبت و سازنده می‌شناسد. در نهایت، او تأکید می‌کند که هر چه دلش بخواهد، را با صراحت بیان خواهد کرد.
امروز خوشم به جان تو فردا نیزهم آبم و هم گوهرم و دریا نیز
هوش مصنوعی: امروز از عشق تو خوشحال هستم و فردا هم همین احساس را دارم. هم مثل آب هستم و هم مثل مروارید، و همچنین مانند دریا.
هم کار و گیای دوست کارافزا نیزهر لاف که دل زند بگویم ما نیز
هوش مصنوعی: دوست من هم کارهایش برای پیشرفت کمک می‌کند و همچنین هر چه در دلش بخواهد، من هم میگویم که ما نیز در این زمینه حرفهایی داریم.