رباعی شمارهٔ ۹۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به زندگی و رهایی از محدودیت‌ها اشاره دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که با روحیه‌ای مردانه و پرشور به میدان بیاید و به جای شروع کارها به طور تصنعی، بی‌دغدغه و با احساسات واقعی عمل کند. او همچنین بر اهمیت طبیعی بودن و دوری از اسارت‌های اجتماعی تأکید می‌کند. در نهایت، به گونه‌ای به زیبایی و جذابیت ظاهری اشاره دارد و می‌گوید که باید از قید و بندهای بی‌مورد آزاد بود.
مردانه بیا که نیست کار تو مجازآغاز بنه ترانهٔ بی‌آغاز
هوش مصنوعی: بیا با شهامت و جرات اینجا که کار تو در دنیای مجازی نیست. شروع کن به سرودن یا بیان چیزی که بیپایان و بدون مقدمه باشد.
سبلت می‌مال، خواجهٔ شهری توآخر ز گزاف نیست این ریش دراز
هوش مصنوعی: سلطنت تو به حق و به جاست، اما این ریش بلند که داری، تنها زیبایی ظاهری است و شاید نشانهای از وقار و بزرگی تو باشد.