رباعی شمارهٔ ۱۰۲۹
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر به دنیا و سرگرمی‌های آن دل ببندی و از زحمات و تلاش‌های خود غافل شوی، هرگز نمی‌توانی به خوشبختی حقیقی دست یابی. فقط کسانی که از آتش عشق و محبت می‌گذرند و در این راه جستجو می‌کنند، می‌توانند به حقیقت و خوشی واقعی برسند. بنابراین، اگر در عشق و احساسات عمیق نباشی، نباید خود را عیار و شجاع بخوانی.
تا در نزنی بهر چه داری آتشهرگز نشود حقیقت وقت تو خوش
هوش مصنوعی: تا زمانی که به درون خود نروید و به عمق احساسات و واقعیتها نپردازید، هرگز نمیتوانید به درک درستی از خوشبختی و حقیقت زندگی برسید.
عیاران را ز آتش آمد مفرشعیار نه‌ای ز عاشقان پا درکش
هوش مصنوعی: آنگاه که عیاران از آتش رهایی مییابند، تو دیگر عیار نیستی. از محیط عاشقان دوری کن.