رباعی شمارهٔ ۱۰۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به تضاد میان دنیای پر از نور و زیبایی (نماد عیسی) و دنیای تاریک و فریبنده (نماد دجال) اشاره دارد. شاعر به تلخی و ناامیدی در زندگی دچار شده و سؤال می‌کند که چگونه این تلخی می‌تواند در دنیایی که پر از خوبی و پاکی است، جا بگیرد. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که جهان مملو از آب زلال و امید است.
پر از عیسی است این جهان مالامالکی گنجد در جهان قماش دجال
هوش مصنوعی: این جهان پر از شخصیتهای بزرگ و مثبت است، اما چگونه میتوان در این دنیا، وجود شخصیتی فریبنده و منفی را گنجاند؟
شورابهٔ تلخ تیره دل کی گنجدچون مشک جهان پر است از آب زلال
هوش مصنوعی: تلخی و اندوهی که در دل داریم، مانند عطر مشک نیست که به راحتی جایی را پر کند. جهان مملو از آب زلال و پاک است و در این میان، جایگاهی برای آن تلخی وجود ندارد.